BİLGELİK YOLUNDA YOLCU OLMAK

Yazan

içinde

“BİLGELİK YOLUNDA YOLCU OLMAK” sözünde sıralanmış olan sözcüklerin bilgi okyanusu içerisinde kendi öz bilincinde bile derin anlamları yüzümüze çarpmaktadır. Bunun bilincine ulaşmak, yine evren yasaları içerisinde yer alan bilgilerin özümsenmesiyle mümkündür. “BİLGELİK”, “YOL”, “YOLCU” ve “OLMAK” başlı başına birer anahtar kavramlardır özünde.

“BİLGELİK”, kişinin kendini bilmesi ve anlaması ile baş gösterir. Kişioğulları Tengri [Tanrı] beldesinde [katmanında] yaratılmış bir tinin [ruhun], dünya eğitim okulunda, diğer bilinen bir ifadeyle OLGUNLAŞMA/YOĞUNLAŞMA [TEKÂMÜL] sürecinde bilgi enerjisiyle beslenmek ve yetkinleşmektir. Yaratılış bilinci gereği, evrende yasalarla birlikte varlık göstermiş bilgiler, bu konuda öncülük eden kişiler tarafından hatırlanmaları sağlanır. Bu çoğunlukla yazarlar tarafından gerçekleştirilir. Bir yazar, kendini bilmek, bulmak ve idrak edebilmek yolculuğunun paylaşımı ile bir tek kişide bile düşünmeye, okumaya, araştırmaya, yaşamı sorgulamaya, hayata farklı bir pencereden bakmaya ve basit yaşam ezberlerini bozmak için kıvılcım olmalıdır. Kişilere faydalı olabilecek küçük bir kıvılcım çaktırabilirse ve yaşamlarının kıymetini bilmeleri, yaratmaları ve zamanlarını iyi kullanarak hiçbir dogmaya kapılmadan özünü serbest bir şekilde özgürce bırakabilmeli ve kendilerini gerçekleştirebilmeleri için bir tek kişiye olumlu anlamda bir sözcük dahi katkısı olur ise dünyanın en mutlu insanı olur. 1905 yılında Şam’da göreve başlayan Ulu Bilgemiz Atatürk’ün, o gün söylediği “bugünün adamı mı olmak istersin yoksa geleceğin adamı mı olmak istersin” sözü bilge bir yazar için paha biçilmez bir değerdir.

“Bilemezlik ya da bilinmezlik bilmenin yolunu açar, bilmekse deneyimler eşliğinde öğrenmek demektir.” Bu bilginin ışığıyla oluşan evrimleşme, tekâmül yolu veya merdiveni çok geniş ve aynı zamanda uzun bir yoldur. Sizlere düşen görevler ve deneyimler eşliğinde kalan yolun neresinden yürümek isteyeceğinizdir. OLGUNLAŞMA/YOĞUNLAŞMA yani Tekâmül yolculuğunda, Birbirinin arkasında değil “BİR”lik bilinci içinde yürünür. Adımlar kesinlikle izlenmez. Lider kültleri gibi ayak izleri takip edilmez. Çünkü, her bir kişinin kendi başına atmış olduğu adımlar kişinin kendi öz deneyimleriyle özdeştir. Her bir bireyin yolculuğu kesinlikle aynı değildir. Bu yol, kendini bilme, bulma, idrak etme ve gerçekleştirme yoludur. Sevgi ve bilginin yoludur. Bu yol, gelişim, değişim ve yaratım yoludur. Kişinin ondan hiç ayrılmayacağını varsaydığı ruhun bilincini yüceltme yoludur. İnsanlığa zamanın kıymetini bilmesi ve onu doğru kullanması için bir uyarıdır. Kendi yolunun yaşaması, deneyimlemesi ve edinmiş olduğu öğretileri paylaşmasıdır. Kimsenin kimseyi takip ve taklit etmediği ancak “BİR”lik bilinciyle beraber omuz omuza el ele, destek vererek, yürüdüğü bir yoldur. Bu başlı başına evrensel bilinç eşliğinde “BİR”lik bilincine katkıda bulunmaktır. Güç yetmeyince, zamanın dolunca bilgelik yolunda kalem tutan eller güçsüzleşince o kaldığın yerden başka birinin aydınlığa doğru, hakikate doğru ilerlemeye devam etmesidir. Bu yolda iki olgu çok önemlidir… “Sevgi ve Bilgi”.

Şimdiye kadar, Ruh tekamülü sandığımız bütün yaşanmışlıkların ve deneyimlerin, bilinç tekâmülü olduğunu öğrendiğimde düşmanını sevmenin kendini sevmek olduğunu fark edebilmiştim. Sahip olduğumuz tek kusursuz varlığımız aslında ruhumuzdur; özümüzdür, yani Tanrı’nın özünden bir parçayız.

Şüphesiz dünyada var olan kişioğlunun, kendi içinde taşıdığı ve adına tin (ruh) dediği, Can dediği, varlık dediği enerjinin bir gün “sonsuz ışığa”; “sonsuz enerjiye” yani sizlerin anlayacağı TENGRİ’nin özüne açılan, kendi içinde barındırdığı özel gizli kapısı vardır. Klasik fizik yasalarıyla belirli şartlar altında oluşturulmuş formüllerle insanın tinsel formunu açıklamak pek mümkün değildir. Elbette ki henüz tam anlaşılamayan Kuantum kuramı ile insanın tinsel (ruhsal) boyutu daha açıklanabilir ve anlaşılır bir düzeye ulaşmaktadır. Şüphesiz sonsuz enerjiye açılan bu gizli kapıyı açma çabasını göstermediğimiz sürece, maddesel boyutta yer alan kendi varlığımızı, kendi kendimize yaratmış olduğumuz karanlığa hapis etmiş oluruz. Eğer ki, sonsuz enerji olarak tanımladığımız, içimizdeki Tanrısal kutsallığımızın gerçekliğini ve kanıtını istiyorsak, içimizi, sezgilerimizi dinleyip ve algılamamız gerekir. Sezgilerimiz her zaman asıl gerçeği bizlere sapma yapmadan söyler. Bireysel ve toplumsal gelişim yolunda yolculuk yapan bütün kişiler farkında olarak ve farkında olmadan bu yolculuğu deneyimlerler. Tekâmül yolculuğunda kendimizle baş başa kaldığımız bu gerçek AN’da, tinimizin (ruhumuzun) bizlere söyleyeceği ve hissettireceği tarifsiz duyguların yoğunluğunu dikkatle ve özenle dinlememiz gerekir. Bunu yaparken elbette ki bilginin özünde yatan yoğun enerjiden de payımıza düşeni mutlak ölçüde almamız şarttır. Bu da yeterli ölçüde okumakla, öğrenmekle ve algılamakla mümkündür. Öğrenme gerçekleştiğinde işte o zaman adım adım karanlığa mâhkum etmiş olduğumuz öz varlığımızı aydınlığa kavuşturmaya başlamış oluruz. Ve bunun getirmiş olduğu enerjinin gücünün de farkına varmış olacağız. Farkına vardığımız her katmanda bilincimiz yükselecek ve karanlık insanlar tarafından yaratılmış dogmatik bilgilerin boyunduruğundan kurtularak gerçek özgürlüğe ve gerçek Tanrısal varlığa kavuşmuş olacağız.

Bu ruhun içerisinde var olan Tanrının bir parçası olan, kendi özümüzü yakalayabilmekti. Ve bunun bilincine varabilmek demek, bütün güzelliklerin içerisinde çirkinliği, bütün çirkinliklerin içerisinde yer alan güzellikleri acımasızca görebilmekti. Kişi ancak bu bilinç düzeyine ulaşınca gerçek sevgi enerjisi ile kendini sağaltabilir. Ve bu yolculukta varlık göstermek, ilerlemek ve olgunlaşmaktır. ÖZ’ünde “BİR” olmaktır.

Böyle bir yolculukta, kişioğulları kendini bulma ve anlama yolunda, doğa kanunlarında ötekileştirmek beyhude bir çaba olmaktan ziyade hakka girmektir özünde. Yani kişilerin Tengri [Tanrı] beldesinde yapmış olduğu anlaşmalar neticesinde almış olduğu görevleri, bilinçsizce ret etmek ve ötekileştirmek, en başta yaratımın planına karşı gelmektir özünde. Bu düşünce bilincini hayatın her noktasında ve her alanında geliştirerek düşünebilse insanlar, içinde var oldukları yaşam planında, yaşamış olduğu deneyimler ve ilişkiler çok daha kolay akıp gidecektir. Ve bu akışkan enerji karşısında hiçbir kişi bundan rahatsızlık duymayacaktır ve zorluk çekmeyecektir. Bu aslında başlı başına yaratımın bilincine erişmek ve bu enerji akışında derin bir aşkın enerjisini buluyor olmaktır. Bu enerji katmanında eril ve dişil enerjilerin gerek ayrı ayrı frekanslarıyla gerek ise iç içe geçmiş frekanslarıyla karmaşık bir yoğunluğun vücut bulmuş durumudur.

Maddesel boyuta indirgenmiş enerjimiz, şuurumuz, genel olarak bu boyutta maddelere sıkı sıkıya bağlıdır. Ve bu bedensel formdan çıkana kadar yani ölüm dediğimiz boyut değişikliğine devam edecektir. Her bir yaşamında kişioğlunun seçimleri sonucunda almış olduğu görevleri an be an zaman akışında deneyimlemesi evrensel bir yasadır. Çünkü söz konusu seçmiş olduğu görevlerin her birinden milyarlarca sayıda duygu çeşidini deneyimleyerek öğrenmiş olacaktır. Bu süreç çoğunlukla farkında olmadan yaşanılarak geçen bir döngüdür. Bu olguların daha açık bir düşünceyle anlaşılması ve görülmesi ancak farkındalık bilinciyle mümkündür. Bunun için bağımlılıklarımızdan adım adım kurtularak yoğun enerjimizin serbest kalması gerekiyor. Fakat an itibariyle içinde bulunduğumuz katmanda, bilincin uyandırılması gereklidir.  İşte tam da bu noktada, nesnelere tutunmuş algımızın uyanması gerekli olan deneyimlerimizden saklı kalan öğretilerin neler olduğunu fark etmemiz gerekir. Bu da gerçek anlamda okumakla, bakmakla ve görmekle mümkündür. Her kişioğlunun bedene sıkışmış enerjisi ikili sistem ile çalışır. İyi-kötü; güzel-çirkin; pozitif-negatif; ve eril-dişil olarak en çok bilinenlerden sadece bir kaçıdır. Ve hepsi de eşzamanlı olarak ikili dualite mantığıyla işlerliğine devam eder. Bizlerin farkına varması gereken yüksek şuurumuzun patlaması için piminin çekilmesi gerekir. İşte, bilincimizin bu noktadan sonraki deneyimlerinin sonucunda almış olduğu hazzın tarifi pek te mümkün olmayacaktır.

Şunu çok iyi biliyorum ki, birçok arkadaşımız, maddesel boyuta sıkışmış olan yaşamlarının devamını gerçekleştirmek için, her bir nesnelere bağlanmış binlerce kablonun, teker teker koparılması oldukça güçtür. İşte tarifini yapmış olduğum bu olay, yani sözünü ettiğim kablolar, aslında bizlerin birer güçlü bağımlılıklarıdır. Güçlü algılarımızın nesnelere tutunmuş halleri aslında bizlerin bir sonraki adıma geçmemizi ve sağlıklı gelişimlerimizi durduran güçlü yapılardır. Şüphesiz bunu başarmak bu boyutta oldukça zordur. Nedeni ise “gelişimimizi sağlıklı bir şekilde tamamlayabilmek için ihtiyaç duyduğumuz temel maddelerden çok çok daha fazlasını elimizde tutmuş olmamızdır.” Bu acı gerçeği algıladığımız an uyanması gereken bilinç, yola çıkmak için ilk adımını atmaya hazırdır demektir. Bundan sonrası kişioğlunun yoğunluğuna bağlıdır. 

Eril ve dişil enerji formuna sahip kişilerin, bütünüyle anın güzelliklerini yaşayıp görebiliyor olabilmek ve bunun enerjisini hissediyor olabilmek, yaratım bilinciyle akışta olabilmekle mümkündür. Bu noktada akışta olabiliyorsak, Tanrısal bilince güven duyuyoruz demektir. Burada akışta olmak, hiçbir şey yapmamak olarak anlaşılmamalıdır. Durup yaşamın akışı içerisindeki bilgileri ve bu bilgilerin ne anlama geldiğini okuyabilmektir. Akışta geçen her anını hayatın ve önündeki yolunu fark ederek orada zorlamadan, en iyisi için çalışıp, çabalamaktır kastedilen. Olmayandaki iyiliği de göreceğini bilerek isyan etmemek, olgunlaşmasına izin vermek ve oldurmaya çalışmamaktır çoğu zaman.

Maddesel boyutta görev almış ruhsal enerjiler, sade olduğu gibi aynı zamanda karmaşık bir yapılara sahiptir. Sade derken en belirgin özellikleri, birinin eril diğerinin ise dişil enerji formunda olmasıdır. Karmaşık yapılara sahip olması ise, birbiri içine geçmiş belirli yoğunlukları olan eril ve dişilin iç içe geçerek varlık göstermesidir. Doğa yasaları gereği düalitenin yani ikili sistemin çalışması ve BİR’lik bilincinin aktif olabilmesi için eril ve dişilin bir arada tamamlanması doğa yasaları gereğidir. Evrensel yasaların işleyişi gereği tamamlanması için zıt enerjilerin bir araya gelip “BİR”lik bilincinde aktif olması gerekir.

Bilgelik yolunda, bilinmesi gereken ve aktarılması gereken en önemli bilgi, ancak o kişinin duymaya, o bilgiyi almaya hazır hale gelmesi ile mümkündür. Eğer kişioğlu bu bilinç düzeyinde değilse, yani o bilgiyi almaya hazır değilse, aktarılacak olan her bilgi o kişiye ağır gelecektir. Bu durumda o bilginin aktarımı mümkün değildir. Etkili ve farkındalık içeren bir sonuç olması için o bilginin veren kişi ile alan kişi arasında tam anlamıyla dengesel uyum içerisinde olması gerekir. Kısaca bilgiyi alacak olan kişinin almaya hazır olması ve aktaracak olan kişinin de bunu aktarmaya hazır olması gerekir.

Bilgelik yolunda ilerleyebilmek için yine, evrenin bilincine yani, evrenin temel yasalarını anlamak için, bizim görüş alanımızda var olan ve ölçülebilir düzeyde olan fizik gibi matematik gibi tabi bilim dallarından yararlanarak tabiatı okumak gerekir. Gökte olanı okumak, yerde olanı anlamaktır aslında. 

İnsan tabiatında yer alan psikolojik olaylar olarak tanımlanan özünde ise ruhsal yazılıma derin bilgiler ve acılar katan yaşamsal deneyimler, özellikle çocukluk evrelerinde çok daha derin ve etkili bir katman oluşturur. Bu gerçekliği anlayabilmek için yine evrensel yasaların bir parçası olan doğal canlılar içerisinde var olan, yeni doğum yapmış bütün canlıların annelik bilincine ait yazılımın, ne kadar çok etkin olduğunu anlamak için, doğa yasalarına bakmamız yeterlidir. Yeni doğum yapmış olan bütün canlıların yavrularının anne ile olan bağlarının frekansları tahminimizden çok daha üst boyuttadır. Bilinçsiz bireylerin bu gerçeği bilmediklerinden dolayı, bu tür olaylar içinde anne çocuk arasındaki güçlü bağı koparan kişiler, o çocuğa tamiri mümkün olmayan derin bir yara bırakmış olur. Annesinden koparılmış küçük bir çocuğun, tekrar annesi ile o güçlü bağı kurması neredeyse imkansızdır. Bir bebek ya da çocuk, fiziksel ya da psikolojik olarak istenmediğini, kabul görülmediğini ve bunu travma olarak özüne sindirmiş ise, bu istenmeme ve kabul görülmeme travmasını ömrü boyunca unutamayacaktır. Bu gerçeklik yaşamı boyunca onunla büyüyecek ve ruhundaki yaralar olası çok derin ağır sonuçlar doğuracaktır. Nerede olursa olsun bu kişi özünde hiçbir yere aidiyet hissedemeyecektir. Sürekli olarak oradan kendini soyutlamaya çalışacaktır. Bu yoğun duygularla yaşayan bu kişi, yaşamının her alanında çoğu zaman başarısızlıklara ve yanlışlıklara sebebiyet verecektir. Yaşam boyunca yapılan yolculuklarda bu ve bunun gibi sayılamayacak kadar sonsuz deneyimler vardır.

Gerçek anlamda bunu gerçekleştirdiğimiz andan itibaren, içimizde unuttuğumuz Tanrısal varlığımızı da tanımaya ve görmeye başlayacağız. İşte o zaman içimizde var olan gerçek Ben’le yani ÖZ’le tanışmış oluruz. Gerçek Ben’le tanıştığımız andan itibaren, içinde bulunduğumuz dünyanın gürültüsünden adım adım uzaklaşarak hissetmeyecek noktaya ulaşırız. Yüksek farkındalık için yüksek bilinç düzeyine geçmemiz gerekiyor. Ve bu da bilgiyle mümkündür.

Ulunay GÖKTÜRK

09.08.2025

İzmir

Yorumlar

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir